hostname

hostname je Linux komanda koja se koristi za prikazivanje ili postavljanje imena računara (host imena) u mrežnom okruženju. Ova komanda omogućava pristup i manipulaciju host imenom računara, što je korisno za identifikaciju računara u mreži. Osnovna struktura hostname komande izgleda ovako:

hostname [opcije] [novo_ime]

• opcije: Specificiraju različite opcije i ponašanje hostname komande.
• novo_ime: Specificira novo host ime koje želite postaviti.

Neki od najčešće korišćenih opcija za hostname uključuju:

• -f ili --fqdn: Prikazivanje potpuno kvalifikovanog domenskog imena (Fully Qualified Domain Name - FQDN) računara.
• -s ili --short: Prikazivanje samo kraćeg imena računara (bez domena).

Primeri korišćenja hostname:

1. Prikazivanje trenutnog host imena računara:

hostname

Ova komanda će prikazati trenutno host ime računara.

2. Prikazivanje potpuno kvalifikovanog domenskog imena (FQDN) računara:

hostname -f

Ova komanda će prikazati potpuno kvalifikovano domensko ime (npr. "računar.example.com") računara.

3. Promena host imena računara:

sudo hostname novo_ime

Ova komanda će promeniti host ime računara na "novo_ime." Ovo može biti korisno ako želite promeniti host ime za sistem u mrežnom okruženju. Obratite pažnju da će promena host imena biti privremena i nakon ponovnog pokretanja sistema će se vratiti na prethodno host ime ako se ne konfiguriše trajno.

hostname komanda je korisna za postavljanje i pristup host imenu računara, što je važno za identifikaciju računara u mrežnom okruženju. Pravilno konfigurisano host ime je važno za komunikaciju i identifikaciju računara u mreži.

time

Komanda time se koristi za merenje vremena izvršavanja druge komande ili skripte. Ova komanda pruža informacije o ukupnom vremenu koje je potrebno za izvršavanje ciljane komande ili skripte, kao i informacije o CPU vremenu koje je utrošeno tokom izvršavanja.

Osnovna struktura time komande izgleda ovako:

time [opcije] komanda [argumenti]

• opcije: Specificiraju različite opcije i ponašanje time komande.
• komanda: Specificira komandu ili skriptu koju želite da izmerite po vremenu.
• argumenti: Specificiraju argumente koje želite proslediti komandi ili skripti.

Neki od najčešće korišćenih opcija za time uključuju:

• -p: Prikazivanje rezultata u formatu koji se može parsirati (korisno za skripte).
• -o <datoteka>: Čuvanje rezultata merenja u datoteku.
• -f <format>: Prilagođavanje formata prikaza rezultata.

Primeri korišćenja time:

1. Merenje vremena izvršavanja komande ls:

time ls

Ova komanda će izmeriti vreme koje je potrebno za izvršavanje ls komande i prikazati rezultate, uključujući ukupno vreme izvršavanja, CPU vreme i druge informacije.

2. Merenje vremena izvršavanja skripte:

time ./myscript.sh

Ova komanda će izmeriti vreme izvršavanja myscript.sh skripte i prikazati rezultate.

3. Korišćenje opcije -p za parsiranje rezultata:

time -p ls

Ova komanda će meriti vreme izvršavanja ls komande i prikazati rezultate u parsabilnom formatu, što je korisno za skriptiranje i automatizaciju.

time komanda je korisna za merenje performansi komandi i skripti, posebno kada želite analizirati vreme izvršavanja i uporediti različite pristupe. Ovo je korisno za optimizaciju i dijagnostiku zadatka u Linux sistemu.

systemctl

systemctl je naredba koja se koristi za upravljanje sistemskim servisima (ili "units") u Linux operativnom sistemu koji koristi systemd kao sistemski inicijalizator. Systemd je moderni sistemski inicijalizator i menadžer servisa koji je postao standard na većini modernih Linux distribucija. Ovaj alat omogućava pokretanje, zaustavljanje, ponovno pokretanje i nadgledanje različitih servisa i drugih sistema na Linux sistemu.

Evo nekoliko osnovnih systemctl komandi i primera:

1. Pregled svih aktivnih servisa:

   systemctl list-units --type=service

   Ova komanda će prikazati listu svih aktivnih servisa na sistemu.

2. Pokretanje servisa:

   sudo systemctl start naziv-servisa

   Primer:

   sudo systemctl start apache2

   Ovo će pokrenuti Apache web server.

3. Zaustavljanje servisa:

   sudo systemctl stop naziv-servisa

   Primer:

   sudo systemctl stop apache2

   Ovo će zaustaviti Apache web server.

4. Ponovno pokretanje servisa:

   sudo systemctl restart naziv-servisa

   Primer:

   sudo systemctl restart apache2

   Ovo će zaustaviti i ponovno pokrenuti Apache web server.

5. Provera statusa servisa:

   sudo systemctl status naziv-servisa

   Primer:

   sudo systemctl status apache2

   Ova komanda prikazuje detalje o trenutnom statusu servisa, uključujući informacije o tome da li je servis pokrenut ili zaustavljen.

6. Omogućavanje/Onemogućavanje servisa pri pokretanju sistema:

   sudo systemctl enable naziv-servisa sudo systemctl disable naziv-servisa

   Primer:

   sudo systemctl enable apache2 sudo systemctl disable apache2

   Ovo omogućava ili onemogućava automatsko pokretanje servisa pri pokretanju sistema.

7. Prikazivanje informacija o servisu:

   systemctl show naziv-servisa

   Primer:

   systemctl show apache2

   Ova komanda prikazuje različite informacije o servisu, uključujući putanje do servisnih fajlova i druge relevantne informacije.

Ovo su samo osnovne komande systemctl. Možete koristiti man systemctl za više informacija i opcija.